SEKULArizacija Crne Gore

Piše: Lav Lajović

2A9BACEA-F1B4-4B56-894C-7A501AD9E365Mnoge je možda zbunio i iznenadio najnoviji “biser” mitropolita Amfilohija u cijloj “niski bisera” koji iz zadnjih neđelja dolaze iz vrha MPCa u ovoj javnoj raspravi o Nacrtu Zakona o vjerskim slobodama… Kako navodno je isti proizvod “Duha prokletog Sekule Drljevića koji vlada Crnom Gorom… odnosno Vladom, koja je predložila najgori zakon u istoriji Crne Gore”. I ne bi bilo vrijedno komentara sve to arlekinsko ideološko podmetanje, kao davno izanđalo sredstvo masovne manipulacije klero-nacionalističkih struktura koje evo gotovo tri decenije na prostorima bivše SFRJ podbunjuju neznaveni narod na podjele, sukobe i mržnju. Prvo smisle i lupe neku idološku etiketu političkom protivniku pa onda sa tom etiketom polemišu i spore se, samo da bi glavni problem (u ovom slučaju plaćanje poreza i imovina) bio sakriven u oblandu starih ideoloških podjela. Ne boli Amfilohija SEKULArizacija kroz duh Sekule Drljevića, već jedan stvarni proces sekularizacije Crne Gore koji je otpočeo ovim Nacrtom.

Da bi s razumjelo termin sekularizacija izvorno je značilo prevođenje sveštenika u svjetovni stalež, pa je od crkvenjaka postajao secularis ili svjetovnjak, no od Westfalskoga mira sekularizacija znači i preuzimanje crkvenih dobara pod svjetovnu upravu! Vremenom sve jasnije ovaj pojam dobija značenje institucionalnog razdvajanje crkve i države (potestas prima i potestas secunda), što je veoma dobro i slikovito opisao Max Weber pojmom otčaravanje (ili rasčaravanje) svijeta (Entzauberung der Welt).

I to je ta SEKULArizacija koja smeta Amfilohiju, to otčaravanje naroda od psedomitologije i lažnog patriotizma, kojima je “obrnuta sekularnost” služila kao paravan za rađanja vjerskog nacionalizma… A taj “moderni” nacionalizam su stari vjerski autori jasno nazivali idolopoklonstvom u punome smislu riječi.

Zato ćete u medijima koje kontroliše SPC čuti kako je sekularizacija navodno predstavlja zaštitu vjerske zajednice od uplitanja države, ali ne i zaštitu države od uplitanja vjerskih zajednica; ona po njima kao da postulira obrat od onoga što sekularizacija znači. A znači, kako to brojni rječnici i enciklopedije jednoznačno pokazuju, oslobođenje javne, političke, državne sfere od privilegiranoga utjecaja (ma koje) religije (odnosno crkve). Međutim, SPC je vještom i decenijskom manipulativnom kampanjom sekularizaciju pojmovno postavio na potpuno suprotnu ravan i nivo, mahala sa “sekularnom državom” kad god bi njoj to odgovaralo tj. njihovim sebičnim materijalnim interesima. Takva naopaka sekularnost je zapravo rov za “ratovanje sa državom”, koje i najavljuju, pozivajući se navodno na odredbe Ustav koji jemči zašti vjerskih zajednica od uplitanja države i donošenje ovog Nacrta Zakona. A Ustav Crne Gore iz 2007.godine precizno kaže da su “vjerske zajednice odvojene OD države” a ne obrnuto “Države OD Crkve” kako Amfilohije priča i začarava ovaj narod, pa negira Vladi pravo da se bavi ovim “crkvenim pitanjima” jer nijesu navodno stručni još su i “ateisti tj. nekrštena djeca krštenih komunista” i sl. Istina je zapravo da ovaj Nacrt zakona demaskira, gotovo snajperski precizno, ovu obrnutu sekularnost koju proturaju vjerski lideri SPC i dio opozicije u Crnoj Gori.

Država se ni jednim slovom Nacrta ne upliće u vjeroispovjedanje ili dogmu bilo koje vjerske zajednice, ali jasno pokazuje da će zaštiti Crnu Goru, njen ustavni poredak, multietničnost i multikonfesionalnost.

Državu treba zaštiti od političkog djelovanja bilo koje vjerske zakednice, naročito ovako strašćene SPC… To naravno ne cini kroz ideološku SEKULArizaciju već modernim Zakonom i stvarnom sekularizacijom a ona se od pamtivjeka upravo odnosila na pitanje imovine i vraćanje crkvenih pośeda pod svjetovnu upravu… Sad da li je to pravda božja ili šta li ne, ali “duh Sekule” zasigurno nije. To cijela moderna istorija čovhečanstva svjedoči, da svako direktno i uporno uplitanje crkve u državnu politiku, njeno arbitriranje i gaženje postulata sekularnosti, prije ili kasnije završi gubltkom dijela njene imovine, koja joj je, ruku na srce, i davala ośećaj moći i motiv da krene u takvo politikanstvo…

Advertisements
Ovaj unos je objavljen pod Srpska pravoslavna crkva i označen sa , , . Zabeležite stalnu vezu.