Protojerej i njegovo pravo

Nastavlja se rašomonijada sa sveštenikom Veliborom Džomićem kojim, crnogorski MUP I Upravni sud, igraju prekogranični ping-pong. Eto dobre ideje kreatorima video-igrica: prota bi bio loptica, a vi biste birali reket – jali Raškov, jal` Upravnog suda.

Siguran sam da bi se po` Crne Gore našlo s jedne, a po` s druge strane stonoteniskog tavulina. I svi bi tvrdili kako su na strani pravne države. I da bi našeg bogougodnika trebalo lansirati na suprotnu bandu – u Crnu Goru, ili van nje. A pošto je poznato da jedna stvar, pa ni pravda, ne može biti na dva mjesta istovremeno, ukoliko nije Higsov bozon, onda će biti da je formalnu logiku neko već “smečovao” iz slučaja mjesnog paroha. Čime je ostavio širok prostor za uveseljavanje  političke I vjerske pastve. A sve na polzu nas koji preferiramo video igre u odnosu na neveselu zbilju.

Jasno je da je tačka sporenja pitanje da li je Džomić opasnost za nacionalnu bezbjednost ili nije. Ako jeste, onda mu, svakako, nije mjesto u Crnoj Gori. I onda se postupa kao I u svim krštenim državama.

Mediji su prenijeli da je Velika Britanija, zbog javnog interesa, zabranila ulazak u državu kontroverznom američkom svešteniku Teriju Džonsu, koji je bio nauman da organizuje javno spaljivanje Kur`ana. Tom su popu kazali da se “Kruna” protivi svim oblicima ekstremizma I nijesu mu pomogla prenemaganja kako poštuje zakone I državu Veliku Britaniju. Sentimentalnost ostrvskih vlasti nije izazvalo ni popovo vajkanje da mu u Engleskoj žive kćerka I unuci. Nemam informaciju da je tamošnji Upravni sud, ili koji već organ, od Džonsa pravio Džomića.

No, i mnogo poznatijim, omiljenijim I bogatijim od pomenute dvojice, pojedine su države zabranile ulazak iz različitih, pa I naizgled banalnih razloga. Pjevač Kris Braun, poznat po sukobima sa zakonom, takođe nije mogao u Veliku Britaniju jer su mu iz Ministarstva saopštili da se javni red i mir u njihovoj zemlji mnogo poštuju, a da Krisu basta da ih narušava. Inače, Kris je svojevremeno pretukao svoju đevojku, popularnu pjevačicu Rijanu. U Britaniju ne može ni legendarni Snup Dog. Zaradio je doživotnu zabranu ulaska zbog ekscesa na “Hitrou”. Holandija i Australija su mu takođe izrekle istu mjeru.

Bogata, lijepa I slavna Paris Hilton, pak, nije mogla u Japan zato što je u Americi bila u zatvoru zbog pośedovanja droge. Japanske su je vlasti, odmah po slijetanju deportovale i uručile zabranu ulaska u zemlju izlazećeg sunca. Nije joj pomoglo ni to što je samo imala namjeru da promoviše svoju novu modnu liniju I parfem. Ništa vutra, ništa gudra. Japanci neumoljivi.

Mega zvijezda Majli Sajrus, poznata po seksualno eksplicitnim ekshibicijama nije mogla otići u Kinu, jer se plazila I kosila oči. Što su tamošnje vlasti protumačile kao uvredu na račun kineskog naroda. Kineski je  kolega Raška Konjevića odbrusio: „Nemamo namjeru da više zagađujemo našu đecu takvim personama“. Biće želja I Breda Pita da prošeta Kineskijem zidom, zbog uloge u filmu “Sedam godina na Tibetu” u kome su Kinezi, kako njihove vlasti procjenjuju, prikazani kao egoističan I zločinački narod.

Lejdi Gaga ne može u Maleziju zbog tekstova koji promovišu homoseksualnost, a pjevač Fifti Sent neće krakat u Kanadu zbog problematičnih stihova njegovih pjesama. Kanadski šef diplomatije veli: “Fifti Sent unosi nervozu u Kanadu, koja je mirna država, pa joj nijesu potrebne osobe takve prošlosti koje promovišu nasilje, oružje i eksplicitni seks“.

Popularnog glumca Aleka Boldvina duhovitost je koštala zabrane ulaska na Filipine. Jednom je prigodom kazao kako bi volio da ima još đece, te da će razmisliti da poštom, u svrhu rađanja,  naruči još jednu ženu s Filipina. Iz MUP-a te zemlje duhovito su mu zabranili ulazak kao “nepoželjnom vanzemaljcu”.

Paroh Džomić, istini za volju, nije vanzemaljac. Ali je izvanjac. Što je, protivno dobrom ukusu, spočitao, kao diskvalifikativ za ministarsku funkciju, Rašku Konjeviću. Kao da nečiji status u državi treba da opredijeli samo to što je izvanjac. A ne i njegov odnos prema toj državi. Problem je, međutim, izvan izvanjaca. Prije svega u odnosu institucija države prema njenom interesu. Kako, inače, shvatiti da Džomić, ukoliko je opasan po nacionalnu bezbjednost, nesmetano boravi u državi, predaje na fakultetu, vrši službu božiju I usput učestvuje u organizovanju protesta koji su propraćeni lomljenjem gradskog mobilijara I govorom mržnje? Džomić je, prema navodima, bio jedan od organizatora protesta prilikom nedavne pośete potpredśednika Vlade Kosova Hašima Tačija Crnoj Gori.

On je, takođe, učestvovao u organizaciji nekih ranijih, ne baš miroljubivih, protesta protiv odluka i politike državnih organa Crne Gore. Elokventni paroh u gorenavedenom činodejstviju ne vidi razlog što mu je Crna Gora otkazala gostoprimstvo, nego čitavu stvar prikazuje kao puko ćeranje inata „ministra izvanjca“, prema njemu, slugi božijem i državi Crnoj Gori, građaninu pokornom. I sačuvaj Bože da je kršio načelo odvojenosti crkve i države. Ako je tako, onda je proćerivanje prote grijeh pred Bogom, a pred ljudima sramota. Zato bi u rješavanju „slučaja Džomić“ Justicija morala da nosi sva tri rekvizita: i mač, i terazije, i povez na očima. Do sada je, od to troje, vazda ponešto zaboravljala.

Advertisements
Ovaj unos je objavljen pod Srpska pravoslavna crkva i označen sa . Zabeležite stalnu vezu.