U Saboru SPC sedam gej vladika

U Saboru Srpske pravoslavne crkve ima sedam vladika homoseksualaca, čija je orijentacija ostalim vladikama poznata.

Za još trojicu se sumnja, ali to niko ne bi potvrdio, prenosi Blic.

Za razliku od uvriježenog stava da su gejevi moderni, širokih pogleda, vladike gejevi u SPC su ekstremni desničari ili strogi tradicionalisti.

Bez namjere da se bilo ko etiketira i osuđuje zbog sklonosti ili ljubavi prema istom polu, Blic nije objavio, redakciji poznata imena vladika za koje se u Saboru zna da su homoseksualci.

Najveći broj od njih sedam je iz domaćih eparhija. Osim vladike vranjskog Pahomija, koji je i procesuiran zbog pedofilije i čiji je predmet zastario, postoje još dvojica vladika za čija se orjentacija prećutno zna.

Pored vladike Kačavende, preko Drine je još jedan episkop sa istim opredjeljenjem. U eparhijama koje su EU je jedan vladika sklon osobama istog pola, dok jedan vodi eparhiju u jednoj od bratskih pravoslavnih zemalja.

Ove vladike su odreda tradicionalisti i u pogledu crkvenog učenja. Dvojica sa čak ekstremnim desničarskim stavovima. Većina spada u grupu vladika koje su se ranije vezivale za takozvani bosanski lobi čiji je predvodnik bio bivši vladika zvorničko-tuzlanski Vasilije Kačavenda, piše Blic.

Ove vladike su u dobrim odnosima, neki od njih čak i bliski. Primjera radi, vladika iz bratske pravoslavne države ima odličan dugogodišnji prijateljski odnos sa Kačavendom. Svi oni na Saboru glasaju isto. Međutim, pogrešno bi bilo reći da su prvenstveno povezani zbog seksualne orjentacije.

Ova grupa vladika se drži zajedno, ali nijesu i takozvani gej lobi. To ih drži na okupu, ali su upućeni jedni na druge i zbog iste vizije Crkve.

Posljednje dvije, tri godine ove vladike su okupljene oko jednog episkopa koji nema iste seksualne sklonosti. On se nesumnjivo percepira kao najmoćniji vladika i nezvanični patrijarh. On je grupi vladika koje su prekršile zavjet neki vid zaštite, a oni njemu sigurna glasačka mašina, navodi Blic.

Trojica od sedam vladika su mu česti gosti u eparhijskom dvoru, gosti na slavi ili svečanostima. Razlika među njima je ogromna i kada je riječ o obrazovanju ali i viđenju Crkve i njene budućnosti. Ove vladike su za njega samo sigurni glasovi.

Oni nijesu do sada bivali ucijenjeni zbog svog opredjeljenja. Ali, događalo se da jednostavno budu proćerani monasi koji bi doznali za sklonosti vladike. Jedan od poznatih slučajeva je kada je iz eparhije vladike homoseksualca protjerano odjednom nekoliko monaha, a oni su utočište našli u Mitropoliji crnogorsko-primorskoj.

Blic je razgovarao sa nekoliko vladika i niko od njih ne može da se śeti da je ijednog trenutka na Saboru neko od arhijereja prozvao ili uvrijedio onog drugog zbog seksualne orjentacije. To se jednostavno unutar Sabora ne radi. Otuda i ne čudi da je i pored snimaka vladike Vasilija koje su gledali članovi Sinoda, zaključeno da u tom slučaju nema “čina”.

Ono što je paradoks u SPC je činjenica da upravo oni koji u javnosti napadaju homoseksualnost, zapravo imaju razumijevanja za one sa takvim opredjeljenjem u svojoj sredini.

Advertisements
Ovaj unos je objavljen pod Srpska pravoslavna crkva. Zabeležite stalnu vezu.